my guilty-knowledge

Sunday, October 30, 2005

ความคิดไม่เป็นชิ้นเป็นอัน

พยายามจะเขียนให้ออกมาเป็นเรื่องยาวๆ...แต่ช่วงนี้ความคิดไม่ปะติดปะต่อเลย เขียนเรื่อง อ.นิธิ ไปตั้งยาว ยังไม่สรุปอะไรเลย ประสาทแล้วเรา...
เหมือนฟุ้งซ่าน สมาธิกระจาย คิดโน่น คิดนี่ได้ แต่ไม่มีระเบียบทางความคิด กลายเป็นบ่นๆไป
นี่แหละความคิดไม่เป็นชิ้นเป็นอันที่กระจายเกลื่อนในหัวตอนนี้

ไม่มีใครปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ เด็กแรกเกิดอาจถูกแม่ทิ้ง แม่ฆ่า...เด็กโตขึ้นหน่อยอาจถูกทารุณกรรมจากคนใกล้ชิด เช่นเอาเหรียญหยอดลงปาก...โตกว่านั้นอีกหน่อย อาจถูกข่มขืน ถูกพ่อเลี้ยงเตะ ...เด็กวัยเรียนอาจถูกบุกเข้าแทงในโรงเรียน โดดลงจากตึกที่ไม่น่าเป็นไปได้ว่าทำเอง ไปจนถึงถูกครูข่มขืน ..... เด็กมัธยม-มหาลัย ...อาจโดนรุมโทรม อาจถูกโรงเรียนคู่อริฆ่าตาย อาจโดนลูกหลงจากการตีกัน .... วัยทำงาน อาจเครียดจนฆ่าตัวตาย อาจถูกฆ่าตายเพราะพิษรักแรงหึง โดนสาดน้ำกรด จะเป็นเมียหลวง เมียน้อย ผัวหลวง ผัวน้อย โดนได้หมด..ถูกแท็กซี่ถีบลงจากรถกแล้วเผาให้ตาย ... คนแก่ก็ยังไม่พ้นถูกข่มขืน ถูกฆ่า ...จากคนใกล้ชิด
นี่คร่าวๆ ไม่รวมภัยอย่างอื่นจากสังคมปัจจุบัน ที่รัฐบาลไม่พยายามทำอะไรเลย อย่างหวัดนก ปัญหาชายแดน เพราะปัญหาสำคัยกว่าคือ.... เราแพ้เลือกตั้งที่พิจิตรไม่ได้
.....................................................................................................................

อยากถามทักษิณ ถามรัฐมนตรี ถามคนในรัฐบาล
ถามเครือตระกูลชินวัตร ตระกูลดามาพงศ์ ว่า...เงินเท่าไหร่ถึงจะพอ เงินเท่าไหร่ถึงจะทำให้ท่านมีความสุขกันจริงๆ

...................................................................................................................

อยากรู้ว่าเวรกรรมมีจริงไม๊ ทำไมคนดีทำดีไม่ได้ดี ทำไมคนชั่วถึงมีความสุขนัก
................................................................................................................

อยากถามทั้งสนธิ ทั้งทักษิณ ทั้งคนที่พยายามเล่นเกมส์อยู่ทั้งหมดว่า มันจะได้อะไรขึ้นมาถ้าใครจะได้อำนาจไปจริงๆ ในเมื่อสิ่งที่ได้จากประเทศตอนนี้ คือ เศรษฐกิจเน่าๆ สังคมฟอนเฟะ กับประชาชนที่ไม่มีทางลืมตาอ้าปากได้
...............................................................................................................

อยากถามผู้ก่อการกร้าย 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ว่า แยกดินแดนไปจะทำไรกินวะ แล้วก็..ใครไปยิงพ่อมึงก่อนเหรอ
.................................................................................................................

ปัญหาสังคมวันนี้ แก้โดยการจัดสนามแข่งรถ /เอาช่างกลไปตีขอทาน/ จัดให้วันอาทิตย์เป็นวันครอบครัว / เอาเพลงไทยเดิมกะภาพโบราณสถานให้เด็กวัยรุ่นโหลดลงโทรศัพท์ / ติดเข็มห้ามเจาะไข่แดง / เปลี่ยนระบบการสอบเข้ามหาลัยไปเรื่อยๆ /

ปัญหาทั้งหมด มีอันไหนที่แก้ที่สาเหตุบ้าง
...........................................................................................................

จะว่าเพ้อก็เพ้อล่ะ


12 Comments:

Post a Comment

<< Home